عاشقونه

شعر « Boodhi » اثر سهراب سپهری – دیوان شرق اندوه

شرق اندوه

Boodhi

آنی بود ، درها وا شده بود.

برگی نه ، شاخی نه ، باغ فنا پیدا شده بود.

مرغان مکان خاموش ، این خاموش ، آن خاموش. خاموشی گویا شده بود.

آن پهنه چه بود : با میشی ، گرگی همپا شده بود.

نقش صدا کم رنگ ، نقش ندا کم رنگ. پرده مگر تا شده بود ؟

من رفته ، او رفته ، ما بی ما شده بود.

زیبایی تنها شده بود.

هر رودی ، دریا ،

هر بودی ، بودا شده بود.