تیر
۲۲
۱۳۸۹
شعر « وید » اثر سهراب سپهری – دیوان شرق اندوه
شرق اندوه
وید
نی ها ، همهمه شان می آید.
مرغان ، زمزمه شان می آید.
درباز و نگه کم
و پیامی رفته به بی سویی دشت.
گاوی زیر صنوبرها،
ابدیت روی چپرها
از بن هر برگی وهمی آویزان
و کلامی نی،
نامی نی.
پایین ، جاده ی بیرنگی.
بالا ، خورشید هم آهنگی.
عاشقونه را محبوب کنید:
ارسال ديدگاه :