بهمن
۲۴
۱۳۸۷
شعر « دوست » اثر سهراب سپهری – دیوان حجم سبز
حجم سبز
دوست
این شعر را سهراب به مناسبت درگذشت فروغ فرخ زاد سروده است
بزرگ بود
و از اهالی امروز بود
و باتمام افق های باز نسبت داشت
و لحن آب و زمین را چه خوب می فهمید.
صداش به شکل حزن پریشان واقعیت بود.
و پلک هاش مسیر نبض عناصر را
به ما نشان داد.
و دست هاش
هوای صاف سخاوت را
ورق زد
و مهربانی را
به سمت ما کوچاند
به شکل خلوت خود بود
و عاشقانه ترین انحنای وقت خودش را
برای آینه تفسیر کرد.
و او به شیوه ی باران پر از طراوت تکرار بود.
و او به سبک درخت
میان عافیت نور منتشر می شد.
همیشه کودکی باد را صدا می کرد.
همیشه رشته ی صحبت را
به چفت آب گره می زد.
برای ما ، یک شب
سجود سبز محبت را
چنان صریح ادا کرد
که ما به عاطفه ی سطح خاک دست کشیدیم
و مثل یک لهجه ی یک سطل آب تازه شدیم.
و بارها دیدیم
که با چه قدر سبد
برای چیدن یک خوشه ی بشارت رفت.
ولی نشد
که روبروی وضوح کبوتران بنشیند
و رفت تا لب هیچ
و پشت حوصله ی نورها دراز کشید
و هیچ فکر نکرد
که ما میان پریشانی تلفظ درها
برای خوردن یک سیب
چقدر تنها ماندیم.
۷ ديدگاه براي “شعر « دوست » اثر سهراب سپهری – دیوان حجم سبز”
ارسال ديدگاه :
عاشقونه را محبوب کنید:
salam
khaste nabashid
kheyli kheyli khube
vagti miyam to site aram misham
mer30 az hamatun
سلام عزیز
نگاه کن که نریزد، دهی چو باده به دستم
فدای چشم تو ساقی، به هوش باش که مستم
salam . webe ghashangie omidvaram moavagh bashid………
این چه ربطی به دوست داره ؟!
متشکرم
مر۳۰ عزیزم عالی بود به ما هم سر بزنید
بوس بوس بای
loveboys2010.blogfa.com
امشب به خاطر غزل آخرم بخند….امشب که از همیشه شاعرترم بخند….تا پر شود نگاه من از رنگ زندگی…
loveboys2010.blogfa.com