عاشقونه

شعر « پرده » اثر سهراب سپهری – دیوان زندگی خواب ها

زندگی خواب ها

پرده

پنجره ام به تهی باز شد
و من ویران شدم.
پرده نفس می کشید

دیوار قیر اندود !
از میان برخیز.
پایان تلخ صداهای هوش ربا !
فرو ریز.

لذت خواب می فشارد.
فراموشی می بارد.
پرده نفس می کشد:
شکوفه ی خوابم می پژمرد.

تا دوزخ ها بشکافند ،
تا سایه ها بی پایان شوند ،
تا نگاهم رها گردد ،
درهم شکن بی جنبشی ات را
و از مرز هستی من بگذر
سیاه سرد بی تپش گنگ !