عاشقونه

۱۱ ديدگاه براي “شعر «چشم براه» فروغ فرخ زاد – دیوان اسیر”

1. 

   alireza
   

   ۰۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ at ۳:۵۲ ب.ظ

   عشق یعنی لیلی و مجنون شدن عشق یعنی وامق و عذرا شدن عشق یعنی مسجد الاقصی من عشق یعنی کودک فردای من عشق یعنی کلبه دل ساختن در قمار زندگی جان باختن عشق یعنی چشمهای پر ز خون درد و غم یکجا بهم آمیختن عشق یعنی دردهای بیشمار گریه کردن, سوختن, افروختن عشق یعنی کعبه اسرار من عشق یعنی مخزن الاسرار من

2. 

   hosein
   

   ۰۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ at ۳:۵۳ ب.ظ

   آنقدر دلتنگ چشمانت هستم که نمی توانم در هیچ چشم دیگری نگا ه کنم آنقدر بیقرارم که هیچ اتفاقی دل غمگینم را شاد نمی کند برای گریستن شانه هایت را کم دارم شانه هایی که بارها و بارها در خواب و خیال تکیه گاه دل عاشقم بود صبر می کنم و عاشق میمانم که خوشبختی از آن عاشقان است

3. 

   hosein
   

   ۰۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ at ۳:۵۶ ب.ظ

   یادمون باشه که هیچکس رو امیدوار نکنیم بعد یکدفعه رهاش کنیم چون خرد میشه میشکنه و آهسته میمیره . یادمون باشه که قلبمون رو همیشه لطیف نگه داریم تا کسی که به ما تکیه کرده سرش درد نگیره یادمون باشه قولی رو که به کسی میدیم عمل کنیم . یادمون باشه هیچوقت کسی رو بیشتر از چند روز چشم به راه نذاریم چون امکان داره زیاد نتونه طاقت بیاره . یادمون باشه اگه کسی دوستمون داشت بهش نگیم برو نمیخوام ببینمت چون زندگیش رو ازش میگیریم

4. 

   saeid safa
   

   ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۶ at ۶:۱۴ ب.ظ

   Daram be hameye sarbazaye ashegh siteto midam!

5. 

   hamid
   

   ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۶ at ۹:۰۹ ب.ظ

   دوش دیوانه شدم , عشق مرا دید و بگفت
   آمدم , نعره , مزن , جامه مدر , هیج مگوی

   گفتم ای عشق من از چیز دگر میترسم
   گفت آن چیز دگر نیست , دگر هیچ مگوی

   من به گوش تو سخن های نهان خواهم گفت
   سر بجنبان که بلی , جز تو به سر هیچ مگوی

   گفتم این روی فرشته است عجب یا بشر است
   گفت این غیر فرشته است و بشر هیچ مگوی

   گفتم این چیست بگو زیر و زبر خواهم شد
   گفت میباش چنین زیر و زبر هیچ مگوی

   ای نشسته تو در این خانه پر نقش خیال
   خیز از آن خانه برون رخت ببند هیچ مگوی

   من غلام قمرم, غیر قمر هیچ مگوی
   پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگوی

   >>داریوش

6. 

   real8
   

   ۲۷ شهریور ۱۳۸۶ at ۲:۱۶ ب.ظ

   mمن به مردی وفا نمودم او پشته پا زد به عشق و امیدم هرچه دادم به او حلالش باد جزء آن دل که مفت بخشیدم:(

7. 

   میرویس
   

   ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۷ at ۹:۴۹ ق.ظ

   من ازاینکه چند لحظه درداخل ویب سایت شما بودم وقعآلذت بردم نظرم این است که که بیشتر موضوع دتشته باشید به نظرم خوب است .
   تشکر ازشما یان که همیشه بخاطر مردم تون زحمت زیاد به خرچ میدهید.
   میرویس “رامین”

8. 

   sara
   

   ۱۰ تیر ۱۳۸۷ at ۷:۲۰ ق.ظ

   man ke daram gerye mikonam del sookhte hastam

9. 

   محمد
   

   ۱۳ تیر ۱۳۸۷ at ۷:۰۶ ب.ظ

   سلام خوب می نویسی ادامه بده وخوب تر کن این نظر پیش خودت باشه ولی خوب می خواستم پیشنهاد بدم از مطالب عشقی اهل عرفان هم استفاده کنی منو ببخش که خودمونی حرف زدم اینقدر

10. 

    sanaz
    

    ۳۰ شهریور ۱۳۸۷ at ۷:۰۳ ب.ظ

    در دهکده ای به نام عشق رشته کوهی وجود دارد به نام وفا که از آن رود هایی جاری است به نام محبت و سر انجام این رود ها به جایی می رسند به نام وداع

11. 

    sanaz
    

    ۲۸ آذر ۱۳۸۷ at ۸:۲۸ ب.ظ

    man tamome zendegimo be bad dadam vase khatere kasi ke dosam nadasht hala hichio nemitonam faramosh konam man bayad chi konam?

ارسال ديدگاه :